miércoles, 30 de marzo de 2016

A CAPA DE CHELO IBERNAL EN L'ARTICO SE'N REDUZ TA O MINIMO DENDE 1979

O chelo de l'Ártico pareixe aber plegau a un masimo ibernal que ye o mas baixo en os rechistros por segundo anyo consecutiu, seguntes os datos d'o National Snow and Ice Data Center (NSIDC) e la NASA.
Cada anyo, a coraza d'augua de mar conchelada flotant en a pele de l'Océano Arctico e os suyos mars abidors(beins) se redite entre la primabera e lo estiu e torna a creixer en os meses d'agüerro e ibierno, aconseguindo o suyo punt masimo anyal en febrer e april.
O 24 de marz, a estensión d'o chelo marin en l'Arctico aconsiguió un masimo de 14,52 millons de kilómetros quadraus, una estensión maxima d'ibierno que ye la mas redusita dende que prenzipioron os rechistros por satélite en 1979. Ye un poquet mas chicota que l'anterior récor de 14,54 millons de kilómetros quadraus que s’en ba midir l'anyo pasau. Os 13 masimos mas chicotz en os rechistros por satélite an ocurriu en os zaguers 13 anyos.
O nuevo minim istorico sigue a temperaturas elebadas récor en abiento, chinero y febrer en totz y en l'Arctico. A calor atmosferica probablement contribuyó a ista midida maxima mas baixa, con temperaturas de dica 6 graus centígrados por alto d'a meya en os bordes d'o casquete de chelo marino, an ye mas delgau, dició en un comunicau Walt Meier, un scientifico d'o chelo marino en o Centro de Vuelo Espacial Goddard d'a NASA en Greenbelt, Maryland.
Os patrons d'aire en l'Arctico entre chinero e febrer tamién estioron desfaborables t'o creiximiento d'o chelo pus trayoron l'aire calient dende o sud e frenoron a espansión d'a capA de chelo. Pero en zaguera istancia, ra qual cosa probablement va a chugar un papel mas important en a eboluzión beniente d'a extensión masima de l'Ártico ye o caldeamient d'as auguas ozeanicas, dizió Meier.
"Ye probable que baigamos a seguir beyendo masimos ibernals mas chicotz en o futur pus, amás d'un ambient mas calido, o mar tamién s'a caldeau y no premitirá a o borde d'o chelo amplar mes ta o sud d'o que gosaba(yera usual) ", dició Meier.

"Encara que l'aduba maximo d'o chelo marino puede camvear muito cada anyo dependendo d'as condizions d’orache de l'hibierno, semos veyendo una tendenzia descendente sinificatiba, e que’n zaguera instanzia ye relazionada con o caldeamiento de l'atmosfera e los ozéanos. "Dende 1979, ixa tendencia a dau puesto a una perda d'una capa de chelo marin en ibierno que ye mas d'o dople d'a grandaria de Texas".

No hay comentarios:

Publicar un comentario